Debugger (World of Warcraft…): Not a ‘happy ending’ for Sky in Beyond the Game, … R_Debugger (Real Vintage: Dav…): LOL, he turned grey over the years Debugger (Snow Leopard is h…): Vier dagen geleden mijn bestelling bij Apple gepl… Saul (iPhone sequencers…): I love you !!
Thanks a kaossilator and an I phone… R-Dbugger (Amstel river area…): Love his work, especially the music RemoteD (Barack Obama): DP and O both rocks!! Richard (Happy Christmas a…): En jij ook een fijne kerst ! DBUGR W00T (Stay Zen): Be relaxed! DGBUGR JZS (New visualizer in…): a bloody shame, we want new macbooks!!! EH (Portishead): Since you write in English now, here some interes…
Een paar weken geleden heeft Korg de Kaossilator uitgebracht, een mini synthesizer met 100 geluiden (programma's) en te bedienen met een touch pad. De eerste weken was er wat onduidelijkheid over wat je nu precies met het apparaatje kunt doen, maar de eerste filmpjes laten nu zien dat het een heel erg leuk dingetje is. Deze demo laat alle functies zien. Dat het apparaatje live heel goed te gebruiken is kun je in dit filmpje zien. Ik weet in ieder geval al wat ik op mijn verlanglijstje zet. Voor Sinterklaas mag 150 euro natuurlijk geen probleem zijn.
Monome is een collectief uit Philadelphia dat computerinterfaces ontwikkelt. De software die deze interfaces bestuurt is open source, waardoor iedereen (nou ja, diegene die een beetje kunnen programmeren) zijn eigen toepassingen kan verzinnen. Het laatste product is een kast met 256 knopjes. De toepassingen in de muziek zijn legio. Neem nou dit filmpje: prachtig breekbaar piano-gepriegel. Of de Monome 40h ingedeeld in afstanden van vier halve tonen. Meer informatie over de verschillende modellen vind je hier.
Roísín Murphy Overpowered [EMI; 2007] Optreden 22 november Paradiso €25
In 1994 ontmoeten producer Mark Brydon en Róisín Murphy elkaar op een feestje in Sheffield, waar Róisín hem aansprak met de woorden: Do you like my tight sweater? De twee vonden elkaar zowel in de liefde als in de muziek, wat in 1995 resulteerde in het debuutalbum van de band Moloko: Do you like my tight sweater. Pas vier jaar later brak de band definitief door met de single Sing it back van het album I am not a doctor.
Zoals zo vaak is liefde niet voor eeuwig en ging het stel uit elkaar. De breuk betekende het einde van Moloko. Alvorens definitief uit elkaar te gaan leverde het duo met Statues waarschijnlijk het beste album af. Het album is een eclectische mix van disco, funk en soul en staat vol met metaforen voor de gebroken relatie.
Het ex-vriendje van Murphy stond altijd al in de schaduw van de enorme persoonlijkheid van zijn partner. De breuk was dan ook vooral een teleurstelling voor Brydon die failliet ging en in de vergetelheid is geraakt. Murphy kwam daarentegen sterk terug in 2005 met haar solo-album Ruby Blue, een één-tweetje met avant garde Jazz componist Matthew Herbert. Een geweldig album met een probleem: Herbert maakt nou niet direct hapklare top veertig deuntjes.
Nieuwe baas EMI vindt, terecht, dat Murphy alle potentie heeft om een wereldster te worden en gooit het met het tweede album Overpowered over een meer commerciële boeg. Een blik met topproducers, waaronder Groove Armada en Seiji, is opengetrokken om Murphy het absolute sterrendom te bezorgen. Overpowered bevat dezelfde mix disco, funk en soul uit de Moloko tijd, maar dan met een poppie sausje.
Waarom opnieuw het wiel uitvinden als illustere producers als John "Jellybean" Benitez en Georgio Moroder dat al in de jaren tachtig hebben gedaan? Let me know is een schaamteloze kopie van Tracy Weber's Sure Shot uit 1981. Voor de eerste single Overpowered is het synth loopje van La Bionda's "I Wanna Be Your Lover uit 1980 geleend. Het enige nummer dat Murphy zelf heeft geschreven en dat niet heel erg leunt op de hit formule van de grote producers uit de jaren tachtig, Moviestar, is meteen het minste.
Is het geshop in de jaren tachtig erg? Helemaal niet. Het verschil wordt gemaakt door Roísín Murphy zelf. Met haar krachtige soul geluid geeft ze de producties van Armada en Seiji een eigen karakter dat heel aanstekelijk werkt. Murphy zoekt de raakvlakken tussen arthouse en pop zonder voorspelbaar te worden. Of het genoeg is om Murphy naar het zo gewenste stardom te brengen blijft de vraag. Maar wie boeit dat? De luisteraar in ieder geval niet.
Net uit, maar de liefhebbers hebben het allang gedownload: Reason 4. Het is nog steeds één van de meest veelzijdige muziekprogramma's op de markt. Hier vind je een aardige samenvatting van alle nieuwe mogelijkheden. Interessanter echter vind ik de filmpjes van Optronix op Youtube. Hij laat op een heldere manier zien wat je allemaal met Reason kan doen, buiten de geijkte handelingen. In dit filmpje laat hij zien hoe je de vocoder sound van Röyksopp's Remind Me kan nabootsen. Deze link geeft het overzicht van al zijn tutorials.
De eighties zijn al jaren helemaal terug. Meestal worden oude nummers geremixed en/of gesampled en dat levert dan soms een aardig en vaker een minder aardig resultaat op. Chromeo is de uitzondering op de regel. Met Fancy Footwork staat de band op eenzame hoogte wat betreft de eighties pop revival.
Chromeo maakt eighties funk, maar waar vele peers het houden op het imiteren van de jaren 80, daar heeft Chromeo het synth pop decennium nooit verlaten. Chromeo ademt jaren tachtig, Chromeo is jaren tachtig. Niks geen gesample of geremix, Chromeo maakt gewoon funky synth pop, geïnspireerd door grote helden als Rik James, Prince, Robert Palmer en Hall and Oates.
Chromeo bestaat uit lead zanger Dave 1 en P-Thugg, de synthesizer wizard. Ze komen uit Montreal, Canada. En al doet het in zijn geheel niet ter zake voor de muziek, in deze tijd is het altijd leuk om te melden dat we hier te maken hebben met een succesvolle Joods-Arabische samenwerking.
In 2004 kwam hun eerste album uit: She's in Control. De eighties funk is ook op dit album alom aanwezig. Maar waar op She's in Control de invloed van de hip hop uit de jaren tachtig duidelijk te horen is, daar is Fancy Footwork volledig gewijd aan de synth pop. De (underground) hit van She's in Control, Needy Girl, is een absolute synth pop kraker en kan daarmee als voorbode worden gezien voor de koers van het nieuwe album.
Needy Girl
Bonafide Lovin', de eerste single van het nieuwe album, gaat naadloos verder waar Needy Girl eindigde. Fancy Footwork idem dito. Luister Tenderoni en je ziet Crocket en Tubbs weer door de straten van Miami scheuren in hun Ferrari Testarossa.
Je zou kunnen denken dat Dave 1 (alleen de naam al) en P-Thugg het allemaal niet zo serieus menen. Die funky synth partijtjes klinken wat gedateerd anno 2007, je zou haast zeggen cheesy. En ook de teksten klinken wat onbeholpen, bijna satirisch. Maar zet de cd maar eens op tijdens een huisfeestje. Dan weet je dat Chromeo oprecht is in zijn liefde voor de eighties.
Jimmy Tamborello, de man achter Dntel en The Postal Service laat in dit filmpje zijn studio-apparatuur zien. Voor de liefhebbers van analogica. Wat zijn studio betreft kijkt hij niet op een eurootje, maar op zijn camera heeft hij helaas drastisch bezuinigd.
Jimmy Tamborello, de man achter 
Als je vader en/of moeder een eigen platenzaak hebben dan krijg je het scratchen natuurlijk met de 